Partner portalu:
REKLAMA
×

Szukaj w serwisie

Hałasem są wszystkie niepożądane, przeszkadzające nam dźwięki. Im mniej hałasu przedostaje się z zewnątrz budynku, tym bardziej odczuwalne są dźwięki dochodzące z jego wnętrza. Wśród źródeł hałasu wewnętrznego znajdują się również dźwięki dochodzące z łazienki. Jak im sprostać?

REKLAMA

Hałasem są wszystkie niepożądane, przeszkadzające nam dźwięki. Im mniej hałasu przedostaje się z zewnątrz budynku, tym bardziej odczuwalne są dźwięki dochodzące z jego wnętrza. Wśród źródeł hałasu wewnętrznego znajdują się również dźwięki dochodzące z łazienki. Jak im sprostać?

Rozróżnia się w zasadzie dwa rodzaje hałasu: hałas powietrzny - czyli dźwięki rozchodzące się w powietrzu i hałas materiałowy - czyli dźwięki przenoszone w ciałach stałych. Dla wyjaśnienia warto zobrazować to przykładem rury kanalizacyjnej, w której przepływają ścieki. Hałas powietrzny jest efektem drgań ścianek rury kanalizacyjnej powstających podczas przepływu ścieków, hałas materiałowy z kolei powstaje poprzez przeniesienie drgań rury poprzez uchwyty na konstrukcję ściany.

Jak zapobiegać hałasowi? Recepta teoretycznie jest prosta: źródło hałasu powietrznego należy przykryć, a źródło hałasu materiałowego zamortyzować. Tyle mówi teoria, jak jednak zastosować tę prostą receptę w praktyce? Sprawa tylko z pozoru jest prosta.

ROZWIĄZANIA PODSTAWOWE. Rozwiązywanie problemu powinno rozpocząć się już na etapie projektowania budynku. Jednym z podstawowych błędów jest umieszczenie łazienki w sąsiedztwie pomieszczenia podlegającego ochronie. O ile łazienka zaplanowana przy sypialni jest indywidualną sprawą, to łazienka lub toaleta przy ścianie sypialni sąsiadów nie przysporzy ich przyjaźni. Prawidłowy projekt to jednak tylko początek. Równie ważnym czynnikiem jest konstrukcja ściany dzielącej łazienkę od mieszkania sąsiadów. Im większa masa i bardziej złożona konstrukcja ściany - tym większy efekt tłumienia hałasu. Dla odpowiedniego wytłumienia hałasu powietrznego wymagana jest masa ściany 180 kg/m kw., natomiast dla wytłumienia hałasu materiałowego konieczne będzie zastosowanie wykładzin amortyzacyjnych. W sytuacji gdy nie ma możliwości wpływu na konstrukcję budynku, pozostają do dyspozycji działania w zakresie wyboru odpowiednich urządzeń i materiałów oraz sposobu ich zamontowania.

PROWADZENIE PRZEWODÓW A KONSTRUKCJA ŚCIANY. Już od dawna, ze względów estetycznych unika się prowadzenia przewodów wodno-kanalizacyjnych na powierzchni ścian. Jednakże umieszczenie ich w bruzdach wykutych w ścianie to najlepsza droga do zwiększenia poziomu hałasu u sąsiada. Nie dość bowiem, że w ten sposób osłabia się konstrukcję ściany, to na dodatek drgania rur są przenoszone bezpośrednio na ścianę.

Pozostają nam zatem coraz powszechniejsze systemy ścianek instalacyjnych - dodatkowych ścianek (murowanych lub lekkich gipsowo-kartonowych) zabudowywanych przed właściwą ścianą łazienki. Przewody wodno-kanalizacyjne pozostają ukryte bez naruszania konstrukcji ściany, a przybory sanitarne mogą być montowane na specjalnych stelażach. Ścianki instalacyjne mają i tę zaletę, że pozwalają na zastosowanie wiszących misek ustępowych i bidetowych, co wyraźnie poprawia zarówno estetykę, jak i higieniczność pomieszczenia.

Tu jednak rodzi się pytanie, które stelaże wybrać? Te do zabudowy masywnej (obmurowania) są tańsze, ale wymagają większych nakładów pracy. Te do zabudowy lekkiej wymagają z kolei większych wydatków przy zakupie. Z punktu widzenia akustyki odpowiedź jest prosta. Należy bezwzględnie stosować zabudowę lekką, ponieważ im większa różnica masy między elementami budowlanymi, tym tłumienie drgań jest większe. Badania laboratoryjne wykazują, że różnica może wynosić od 8 do 12 dB(A). Przy praktycznie jednorodnych ośrodkach, jakimi są konstrukcja właściwej ściany i masywnej ścianki instalacyjnej, można uznać, że przenoszenie drgań materiałowych na ścianę następuje w 100 proc.

Mamy zatem lekką ściankę instalacyjną, a w niej stelaże do miski ustępowej, umywalki itd., rurociągi wodne i kanalizacyjne. Aby najlepiej ograniczyć przenoszenie drgań na konstrukcję ściany należy zlikwidować tzw. \"mostki akustyczne\", czyli zamortyzować miejsca, którymi źródło drgań styka się z konstrukcją ściany lub stropu. Wsporniki i stopy stelaża należy oddzielić specjalnymi podkładkami izolacyjnymi, a do montażu rur zastosować obejmy z odpowiednimi wkładkami izolacyjnymi. Podobnie konstrukcję ścianki instalacyjnej i jej obudowę powinno się oddzielić taśmami izolacyjnymi. Sytuacja będzie ułatwiona w przypadku zastosowania zabudowy systemowej. Stelaże są wtedy montowane na specjalnej szynie montażowej, która wraz z nimi tworzy solidną konstrukcję, a taśmy izolacyjne umieszczone pomiędzy szynami a ścianą oraz podłogą tłumią drgania materiałowe. No i na dodatek sam montaż stelaży jest dużo łatwiejszy. Szyna montażowa pozwala bowiem zniwelować nierówności ściany i podłogi, a stelaże mogą być w niej bez problemu przesuwane do właściwego położenia.

Aby łazienka była cicha, powinno się przede wszystkim stosować odpowiednie wyroby uznanych producentów.

CICHY SEDES. W przypadku miski ustępowej hałas powstaje w momencie spłukiwania oraz napełniania spłuczki. Żeby ograniczyć przenoszenie drgań powstających w czasie spłukiwania należy zastosować spłuczkę, której popychacze będą wyposażone we wkładki amortyzujące. Wykonane z elastomeru wkładki tłumią uderzenia klawisza przycisku.

Sam zbiornik spłuczki wyposażony jest na ogół w płaszcz styropianowy, który oprócz podstawowej roli, jaką jest zapobieganie przed roszeniem, pełni również rolę ochrony akustycznej. Aby zapewnić właściwe spłukanie, woda ze spłuczki musi obmyć miskę ustępową z odpowiednim impetem, a ponadto konstrukcja miski wymusza przepływ wody tak, aby cała miska została obmyta. Powoduje to oczywiście drgania ścianek miski. Aby je wytłumić należy zastosować specjalny zestaw izolacji akustycznej składający się z podkładki pod miskę oraz nakładek na śruby mocujące miskę do stelaża. Pamiętać przy tym należy, aby materiały, z których wykonane są te elementy były odpowiedniej jakości. Zastosowanie zestawu izolacji akustycznej pomaga również zapobiec przenoszeniu hałasu powstającego podczas swobodnego opadnięcia deski lub jej pokrywy na miskę.

Pod koniec spłukiwania rozpoczyna się proces ponownego napełniania spłuczki. Spłuczki dobrej klasy wyposażone są w zawory napełniające o najwyższych parametrach akustycznych (np. zawór Geberit Unifill emituje podczas pracy dźwięki na poziomie zaledwie 18 dB(A)).

Ich konstrukcja powoduje, że skrócony został okres zamykania zaworu, który w starych zaworach pływakowych powodował pojawianie się wszelakiego rodzaju gwizdów w instalacji. Tego typu efekty dźwiękowe zostały zdecydowanie wyeliminowane.

CICHA UMYWALKA. Przy wykonywaniu podejść wodociągowych pod umywalkę warto zastosować specjalne podkładki amortyzujące pod kształtki przyłączeniowe. Zabezpiecza się w ten sposób przed przenoszeniem na konstrukcję stelaża uderzeń hydraulicznych, które mogą być powodowane przez jednouchwytowe baterie umywalkowe. A właśnie nowoczesne baterie umywalkowe głównie w wersji jednouchwytowej są najczęściej stosowane w łazienkach. Dobra bateria ma ten plus, że jej zamontowanie pozwala uniknąć znanych z dawnych lat kłopotów z \"latającymi\" grzybkami, które były źródłem rozmaitych odgłosów.

CICHA WANNA I BRODZIK. Sama wanna (brodzik) powinna być wyposażona w warstwę izolacyjną zapobiegającą odgłosom uderzania kropel wody o jej powierzchnię, a nogi wsporcze wanny powinny posiadać miękkie podkładki, które zapobiegają przenoszeniu drgań wanny na podłoże.

Warto pomyśleć także o nowoczesnym zestawie przelewowo-odpływowym (popularnie zwanym \"syfonem\"), który pozwoli na ciche opróżnienie wanny. Dodatkowym rozwiązaniem wartym polecenia jest montaż baterii wannowej (natryskowej) na specjalnym stelażu z wykorzystaniem rozwiązań opisanych wyżej.

INSTALACJA WODNA. Instalacja wykonana z tworzyw sztucznych jest dużo cichsza od instalacji metalowej, ma jednak inne wady, jak np. dużą wydłużalność termiczną. W tej sytuacji warto zdecydować się na system wodociągowy z rur wielowarstwowych. Rury takie zachowują zalety zarówno metalu, jak i tworzywa, nie posiadając przy tym typowych dla tych materiałów wad. Jeżeli wykorzysta się kształtki podejściowe z podkładkami amortyzującymi, a same rurociągi zamocuje w obejmach z wkładkami izolacyjnymi, to ograniczy się i tę możliwość przenoszenia hałasu.

INSTALACJA KANALIZACYJNA. Dyskomfortowe odgłosy dobiegające z kanalizacji są trudne do uniknięcia. Stosowane powszechnie rury kanalizacyjne z PCV lub PP są bardzo lekkie, co znakomicie ułatwia ich montaż, ale jednocześnie powoduje, że ścianki rury działają jak membrana bębna. W rurociagach kanalizacyjnych wyróżnia się trzy źródła hałasu: odgłos opadania w pionowym odcinku rurociągu, odgłos odbicia przy zmianie kierunku przepływu (przy przejściu z pionu do poziomu) i odgłos przepływu w poziomym odcinku rurociągu.

Najskuteczniejszą metodą ograniczenia powstawania hałasu w instalacji jest redukcja drgań rurociągów poprzez znaczne zwiększenie ich masy. Należy więc dokonać właściwego wyboru systemu rur i kształtek kanalizacyjnych, który spełniałby wymagania ochrony akustycznej.

Są już na rynku dostępne takie systemy, gdzie do materiału podstawowego (np. polietylen HDPE) w celu zwiększenia masy w procesie produkcji dodano minerały. Ciężar rur i kształtek takiego systemu jest około 2,5 raza większy od ciężaru typowych systemów tworzywowych.

Tworzywo, ze względu na swoją wysoką wewnętrzną izolacyjność akustyczną (niski moduł elastyczności E) jest materiałem idealnym, ponieważ źle przewodzi dźwięki, a dzięki podwyższeniu jego masy dobre właściwości rury wykonanej z materiałów ciężkich łączone są z zaletami rur z tworzyw sztucznych.

Kształtki wyposażone są w specjalne ożebrowanie rozpraszające powstające dźwięki.

Systemowe sposoby łączenia rur i kształtek pozwalają nie tylko na uniknięcie dodatkowych źródeł hałasu, ale również zapewniają możliwość kompensacji wydłużeń termicznych.

Nie wystarczy jednak wybrać dobry materiał, należy również rury odpowiednio umocować obejmami wyposażonymi we wkładki amortyzujące. Warto przy tym zwrócić uwagę, że właściwe wkładki muszą być wykonane z materiału o odpowiedniej twardości, muszą mieć odpowiedni kształt i być w odpowiedni sposób ściśnięte. Wszystkie te parametry mają decydujący wpływ na przenoszenie drgań rurociągu na konstrukcję ściany. Dość stwierdzić, że w jednym z systemów przebadano ok. 40 rodzajów profili wkładek, zanim dokonano ostatecznego wyboru. Najlepsze systemy posiadają obejmy, które optymalny stopień ściśnięcia uzyskują po maksymalnym dokręceniu śrub.

Myśląc o właściwym zaprojektowaniu instalacji rurowej nie należy zapominać również o akustycznym zaizolowaniu przejść rurociągów przez ściany i stropy.

PODSUMOWANIE. Jak wynika z powyższych rozważań, problem \"cichej łazienki\" nie jest sprawą prostą. Samo zastosowanie nowoczesnych, odpowiednich akustycznie urządzeń i materiałów jest oczywiście podstawą, nie stanowi jednak ostatecznego rozwiązania. Oprócz wiedzy o tym, co należy zamontować, konieczna jest także wiedza o tym, jak to zrobić. Konieczna jest współpraca wszystkich uczestników procesu budowlanego, począwszy od architekta, aż po ostatecznego wykonawcę. Należy zatem żądać stosowania właściwych rozwiązań, dopiero wtedy będzie można powiedzieć o łazience, że jest cicho.


ADAM PILLICH

REKLAMA

REKLAMA

Newsletter

Najciekawsze artykuły z naszego serwisu codziennie w Twojej skrzynce
REKLAMA