Partner portalu:
REKLAMA
×

Szukaj w serwisie

Drzwi są elementem rozgraniczającym, a jednocześnie łączącym przestrzeń łazienki z resztą mieszkania. Spełniają one szereg funkcji, tak estetycznych, jak i użytkowych. Stanowią barierę dla hałasów generowanych w łazience i w.c. oraz zapobiegają przedostawaniu się stamtąd pary wodnej i nieprzyjemnych zapachów.

REKLAMA

Drzwi są elementem rozgraniczającym, a jednocześnie łączącym przestrzeń łazienki z resztą mieszkania. Spełniają one szereg funkcji, tak estetycznych, jak i użytkowych. Stanowią barierę dla hałasów generowanych w łazience i w.c. oraz zapobiegają przedostawaniu się stamtąd pary wodnej i nieprzyjemnych zapachów.

Na bogatą ofertę rynkową w zakresie drzwi łazienkowych składają się propozycje wielu producentów, wśród których dominują znani rodzimi wytwórcy, tacy jak m.in. Porta, Interdrex, Stolarka Wołomin czy Sokółka S.A. Dostępne na rynku modele drzwi (a w zasadzie skrzydła drzwiowe) przewidziane do montażu w łazienkach czy też w.c., są w znacznym stopniu niemal identyczne z drzwiami wewnętrznymi o charakterze uniwersalnym. Często stanowią one uzupełnienie rozbudowanych serii zunifikowanych pod względem konstrukcyjnym i wzorniczym.

Cechą wyróżniająca drzwi \"łazienkowe\" spośród reszty oferty jest oszczędne stosowanie przeszkleń. Wymóg zapewnienia intymności osobom korzystającym z łazienek sprawia, że w przypadku skrzydeł drzwiowych tego typu rzadko stosuje się nawet małe szprosy. W zamian montuje się zazwyczaj jedno niewielkie okno z nieprzejrzystego szkła lub rezygnuje się z niego całkowicie. Charakter łazienek sprawia, że najlepiej sprawdzają się w nich modele przylgowe, dodatkowo wyposażone w uszczelki będące barierą dla hałasu i wilgoci.

Drzwi do łazienek i sanitariatów w swojej dolnej części powinny posiadać elementy umożliwiające przepływ powietrza (kratki, tunele lub ew. podcięcia). Regulacje prawne w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie dosyć precyzyjnie regulują wielkość tych otworów - ich sumaryczna powierzchnia nie może być mniejsza niż 220 cm kw. Obecność tych elementów sprawia, że drzwi w łazienkach i sanitariatach stanowią ponadto składową systemu wentylacyjnego mieszkań (szczególnie w przypadku budownictwa wielorodzinnego powstałego w ostatnich dwóch-trzech dekadach). W przypadku tych lokali kratki wyciągowe grawitacyjnej wentylacji wywiewnej umieszczane są w zasadzie tylko w kuchniach i łazienkach (względnie w oddzielnych sanitariatach). Kratki czy też tunele w skrzydłach drzwiowych umożliwiają przepływ zużytego powietrza do łazieneki dalej do kanałów wentylacyjnych. Według producentów, ostatnimi czasy na popularności znacznie zyskały drzwi wyposażone w tunele, co było spowodowane większą niż w przypadku kratek łatwością utrzymania tych elementów w należytej czystości.

Kolejną cechą odróżniającą drzwi łazienkowe jest rodzaj stosowanych zamków. Dedykowanymi typami zamków są modele bez klasycznego klucza, zamiast którego stosowane są umieszczone na stałe pokrętła. Od zewnętrznej strony zamki te posiadają wskaźnik pozycji otwarte/zamknięte oraz element umożliwiający awaryjne otwarcie drzwi od zewnątrz. Wraz z odpowiednim typem zamka stosowane są elementy dekoracyjne w postaci szyldów lub rozetek. W przypadku tańszych rozwiązań elementy te (łącznie z wykończeniem klamek) oferowane są zwykle w wykonaniu z tworzyw sztucznych lub z aluminium. Alternatywnymi materiałami podnoszącymi walory estetyczne całych drzwi oraz ich trwałość są stosowane do tego celu od wielu lat mosiądz oraz stal nierdzewna.

I choć we wszystkich typach drzwi stosowane są zabezpieczenia skrzydeł i ościeżnic przed wilgocią, to elementy te mogą źle znosić dłuższy kontakt z wodą. Dlatego też nie zaleca się, aby w ich bezpośrednim sąsiedztwie były umieszczane wanny bądź też kabiny prysznicowe (zwłaszcza w przypadku drzwi z ościeżnicami z materiałów drewnopochodnych).

KONSTRUKCJA I WYKOŃCZENIE. Rodzaj materiałów zastosowanych przy konstruowaniu skrzydeł drzwiowych przekłada się na ich konstrukcję. Obecnie najpowszechniejszymi są modele o konstrukcji ramowej, w przypadku których skrzydła składają się z ramy wykonanej z litego drewna np. sosny. Ramy te okłada się z obu stron płytami drewnopochodnymi różnego rodzaju. Często stosowane są w tym celu płyty HDF. To bardzo twarde płyty pilśniowe o wysokiej gęstości, wytwarzane ze zrębków drewna. Ich gęstość jest około o połowę większa niż odpowiednich elementów z litego drewna, dzięki czemu niemal całkowicie wyeliminowano możliwość ich paczenia. Z kolei płyty MDF to średniej gęstości płyty pilśniowe otrzymywane drogą przetwarzania włókien drewna drzew iglastych, głównie sosny i świerka. Uzupełnieniem oferty w tym zakresie są skrzydła drzwiowe wytworzone z wykorzystaniem stosowanych niegdyś powszechnie płyt wiórowych i zwykłych płyt pilśniowych.

Do stabilizowania płyt najczęściej stosowane są obecnie wkładki typu \"plaster miodu\". Rozwiązanie to nie gwarantuje jednak zbyt korzystnych właściwości w zakresie ochrony akustycznej. Znacznie lepszymi parametrami w zakresie dźwiękochłonności i termoizolacji odznaczają się tzw. pełne skrzydła drzwiowe, w których obie warstwy zewnętrzne przedzielone są dodatkowo płytą wytłumiającą, spełniającą ponadto funkcję stabilizacyjną. Przykładem są skrzydła produkowane przez firmę Interdrex, w których płyty termoizolacyjne Porotex wypełniają całkowicie ich skrzydła, separując dwie płyty MDF lub HDF (zależnie od modelu). Podobne rozwiązanie stosuje firma Porta stosując otworową płytą wiórową wzmocnioną dodatkowym ramiakiem ze sklejki.

Generalnie drzwi o opisanej wyżej konstrukcji ramowej można wykańczać na kilka sposobów. Jednym z nich jest malowanie. Malowane skrzydła drzwiowe odznaczają się gładką powierzchnią, co umożliwia ich łatwe utrzymanie w czystości. W ich przypadku nie występuje tzw. chropowata struktura drewna. Finalna gładkość powierzchni drzwi warunkowana jest odpowiednim procesem technologicznym, w trakcie którego konkretne skrzydło jest kolejno kilkakrotnie szlifowane i malowane. Inne sposoby wykańczania drzwi tego typu to oklejanie ich laminatami (zwykle drewnopodobnymi) lub fornirem.

Rynek oferuje również tradycyjne drzwi drewniane, wykonywane z drewna litego bądź klejonego. Gatunkami drewna najczęściej wykorzystywanymi do wytwarzania drzwi tego typu są dąb, buk, jesion, sosna oraz ew. gatunki egzotyczne takie jak np. mahoń. W przypadku modeli z drewna klejonego zastosowanie odpowiedniej techniki klejenia warstwowego z naprzemiennym układem słojów sprawia, że tak wykonane elementy konstrukcyjne są odporne na paczenie i mają kilkakrotnie większą wytrzymałość niż elementy z drewna litego. Drzwi drewniane wykańcza się zwykle poprzez impregnowanie, gruntowanie oraz finalne bejcowanie i lakierowanie. Ogólna zasada obowiązująca przy ich wykańczaniu to pozostawianie widocznego rysunku słojów drewna.

Zróżnicowanie konstrukcyjne znajduje swe odzwierciedlenie w znacznej rozpiętości cen drzwi różnego typu. Ceny netto skrzydeł drzwiowych konstrukcji ramowej (nie obejmujące klamek) zaczynają się od ok. 150 zł za najprostsze modele bez okien. W przypadku modeli z wewnętrzną izolacją dźwiękową, wykończeniem fornirowym i oknami cena może przekroczyć 1000 zł. Jeszcze wyższe mogą być ceny drzwi drewnianych, chociaż w tym przypadku szczególne zróżnicowanie oferty będące także wynikiem dużej liczby wytwórców nie pozwala na określenie ogólnej tendencji w zakresie cen.

ANDRZEJ TOPCZEWSKI

REKLAMA

REKLAMA

Newsletter

Najciekawsze artykuły z naszego serwisu codziennie w Twojej skrzynce
REKLAMA