Partner portalu:
REKLAMA
×

Szukaj w serwisie

REKLAMA

Systemy kanalizacji wewnętrznej w znacznej mierze odpowiadają za powstawanie niepożądanych hałasów, tak w budynkach użyteczności publicznej, jak i w domach mieszkalnych. Sposobem na skuteczne przezwyciężenie tego problemu stały się systemy kanalizacji niskoszumowej.

Ich powstanie (pierwsze systemy trafiły na rynek z końcem lat osiemdziesiątych) było wynikiem dążenia do znalezienia prostego w realizacji sposobu na zminimalizowanie uciążliwości hałasu systemów kanalizacyjnych w obiektach o podwyższonych wymaganiach w zakresie ochrony akustycznej (takich jak szpitale, sanatoria, biblioteki, hotele, biura itp.). Z czasem systemy kanalizacji niskoszumowej z uwagi na swe bezsprzeczne zalety znalazły zastosowanie także w obiektach mieszkalnych. O ich pozytywnych właściwościach mogli przekonać się zwłaszcza mieszkańcy obiektów powstałych w ostatnich latach, wybudowanych zgodnie z przepisami ukierunkowanymi na maksymalną energooszczędność budynków. Regulacje te wskazywały na stosowanie lekkich materiałów budowlanych, o szczególnie wysokich właściwościach w zakresie termoizolacyjności. Niestety, rozwiązania takie stały w sprzeczności z koniecznością zapewnienia maksymalnego komfortu akustycznego z uwagi na stosunkowo niskie właściwości lekkich materiałów w zakresie tłumienia hałasów.

INNOWACJE MATERIAŁOWE. W instalacjach kanalizacyjnych występują dwa rodzaje hałasu: powietrzny i materiałowy. Głównym źródłem pierwszego typu hałasu (dźwięki rozchodzące się w powietrzu) jest rura spustowa, w szczególności zaś miejsce przejścia odcinków pionowych w poziome. Z kolei hałas materiałowy to dźwięki rozchodzące się w ciałach stałych; ewentualne drgania rurociągu są przenoszone przez elementy montażowe (obejmy itp.) na konstrukcję ścian i stropów, a w konsekwencji także do wszystkich sąsiednich pomieszczeń. Skuteczna ochrona przed hałasem generowanym przez instalacje kanalizacyjne uzależniona jest więc od jednoczesnego redukowania obu opisanych rodzajów hałasu.

Z punktu widzenia minimalizowania hałasu powietrznego najlepszą metodą (oprócz szczelnego przykrywania elementów rurociągu przegrodami o odpowiedniej izolacyjności) okazało się zwiększanie masy samej instalacji. Pierwotnie realizowano to głównie poprzez zwiększanie grubości składowych elementów systemów. Szybko okazało się jednak, że koncentrowanie się wyłącznie na wspomnianym parametrze nie gwarantuje optymalnych własności kanalizacji w zakresie ochrony akustycznej. Lepszy skutek przyniosło równoległe stosowanie materiałów o zdecydowanie wyższym ciężarze właściwym, wysokiej wytrzymałości mechanicznej (wyrażającej się m.in. w stosunkowo wysokiej obwodowej sztywności rur), dużej odporności chemicznej itp., a przede wszystkim o bardzo wysokich właściwościach wytłumiających.

Praktycznie we wszystkich dostępnych na rynku systemach kanalizacji niskoszumowej zastosowanie znalazły odpowiednio przygotowane tworzywa z dodatkiem specjalnych wypełnień mineralnych, bezpośrednio wpływających na ich pożądane właściwości. Większość producentów (np. firmy Valsir i Wavin) jako bazę stosuje różne gatunki polipropylenu. W systemie Silere firmy Valsir wykorzystano materiał na bazie polimerowej z kopolimeru polipropylenowego (odpornego na uderzenia przy niskich temperaturach), do której dodano w odpowiednich proporcjach dodatki mineralne, barwnik oraz dodatki samogasnące (klasa zapalności B2 zgodnie z DIN 4102). W podobnym kierunku poszła firma Wavin tworząc swój system AS. Jego główne elementy składowe wykonano z tworzywa o nazwie Astolan, produkowanego na bazie wzmocnionego mineralnie polipropylenu. Materiał ten odznacza się specjalnymi właściwościami, a mianowicie dużym ciężarem powierzchniowym oraz specjalną strukturą molekularną, które ograniczają rozchodzenie się drgań, szumów itp.

Porównując np. poziom hałasu generowanego przez system AS do klasycznych systemów żeliwnych (uważanych za produkt tradycyjnie gwarantujący niskoszumowowść), w zależności od konkretnego typu obejm montażowych otrzymuje się natężenie generowanego hałasu w granicach 28/40 dB(A) lub 25/34 dB(A) na korzyść Astolanu.

Z kolei firma Geberit do konstruowania systemów sanitarnych tradycyjnie już wykorzystuje polietylen. W przypadku dostępnego w ofercie tej firmy systemu Silent wykorzystano materiał o nazwie Gebaryt, stworzony na bazie polietylenu z domieszką składników mineralnych. Duże znaczenie okazało się mieć także samo ukształtowanie materiału rur i kształtek. Firma Geberit stosuje w kształtkach dodatkowe żebra, co wpływa na jeszcze większą minimalizację szumów.

Poza nadzwyczajnymi właściwościami w zakresie tłumienia hałasów, materiały rur i kształtek systemów niskoszumowych odznaczają się również znacznie korzystniejszymi właściwościami wytrzymałościowymi. Tak np. w trakcie testów odporności na uderzenia prowadzonych przez firmę Valsir na elementach systemu Silere, stosuje się czterokrotnie większe siły niż w przypadku \"zwykłych\" rur i kształtek produkowanych przez tę firmę. Podobnie wysokie właściwości wytrzymałościowe posiadają rury systemu AS firmy Wavin legitymujące się sztywnością obwodową do poziomu nawet 34 kN/m2 (w zależności od średnicy). Ten sam parametr w przypadku rur kanalizacyjnych z polichlorku winylu tego producenta bywa nawet kilkakrotnie niższy.

Jak to powszechnie bywa w takich przypadkach, wszystkie opisane pozytywne cechy stosowanych materiałów zostały okupione zauważalnie wyższą ceną wykorzystujących je systemów kanalizacji. Różnice w cenach (na przykładzie wybranych elementów) pomiędzy niskoszumowymi systemami dostępnymi na polskim rynku a ich \"standardowymi\" odpowiednikami poszczególnych producentów przedstawia tabela 2.

WAŻNE SZCZEGÓŁY. Komfort akustyczny zapewniany przez system kanalizacji konkretnego producenta nie zależy jedynie od rodzaju zastosowanego materiału rur i kształtek (pomimo faktu, że jest to najważniejszy czynnik decydujący o niskoszumowości kanalizacji). Temu samemu celowi służą specjalne mocowania rur, stosowane przez pojedynczych producentów. Wykorzystano je m.in. w systemie Raupiano firmy Rehau. Rurociągi w tym systemie montowane są przy wykorzystaniu dwóch rodzajów uchwytów, tzn. podtrzymujących i tłumiących drgania. Uchwyty te dzięki znacznym właściwościom tłumiącym ograniczają występowanie tzw. mostków akustycznych i tym samym minimalizują transmisję drgań z rurociągu do elementów konstrukcyjnych budynku. Tego typu rozwiązanie systemowe (odpowiedni materiał + specjalny system mocowania) pozwoliło na znaczące ograniczenie masy elementów rurociągów kanalizacji (rury i kształtki) bez pogorszenia właściwości systemu w zakresie ochrony akustycznej.

Trzecim węzłowym punktem decydującym o ponadprzeciętnych własnościach akustycznych kanalizacji niskoszumowej są rodzaje stosowanych połączeń pomiędzy poszczególnymi elementami rurociągów. W każdym z dostępnych na rynku systemów jako podstawowe stosuje się szybkozłączne połączenia oparte o rozmaitego typu kielichy lub mufy z uszczelkami. Połączenia takie, oprócz braku konieczności posiadania specjalnego oprzyrządowania przez instalatorów pozwalają na zdecydowane przyspieszenie montażu kompletnych rurociągów. Poza tym stosowanie uszczelek podnosi właściwości tłumiące takich połączeń (minimalizowanie wibracji rur). Poza rozwiązaniem zbliżonym do opisanego powyżej firma Geberit w systemie Silent proponuje dodatkowe techniki montażu, warunkowane cechami materiału opartego o wykorzystanie polietylenu. Podobnie jak w \"podstawowym\" systemie HDPE, elementy rurociągów mogą być łączone przez zgrzewanie doczołowe, przy wykorzystaniu muf elektrooporowych oraz dodatkowo przy pomocy opasek łączących.

KOMPATYBILNOŚĆ SYSTEMOWA. Wszystkie dostępne na rynku systemy obejmują kompletny program rur i kształtek odpowiadający wymaganiom norm (np. PN-EN 1451 w przypadku systemów opartych o zastosowanie polipropylenu). Pozwala to na szerokie wykorzystywanie systemów kanalizacji niskoszumowej zarówno przy umywalkach i wannach, jak również miskach ustępowych. Pozytywną cechą opisywanych systemów jest również ich generalna kompatybilność z tradycyjnymi systemami wykonanymi z polipropylenu i polichlorku winylu, a często także z instalacjami żeliwnymi. Ta właściwość pozwala na łączenie różnych typów rur i kształtek w ramach jednej sieci kanalizacyjnej i uzupełnianie stosowanych elementów niskoszumowych elementami \"klasycznymi\" wykonanymi np. z PCV. Pozwala to na minimalizowanie materiałowych kosztów instalacji (systemy niskoszumowe są zauważalnie droższe) bez pogorszenia akustycznych właściwości systemu np. stosowanie rur z PCV wszędzie tam, gdzie generowane są hałasy na niskim poziomie (podejścia do przyborów sanitarnych itp.).

Wysokie parametry nowoczesnych systemów kanalizacji niskoszumowej sprawiają, że przebywanie w wyposażonych w nie budynkach stało się bardziej komfortowe dla ich użytkowników. Z drugiej strony ułatwiły one zadanie projektantom wspomnianych budynków, ujmując im wielu trudności związanych z koniecznością należytego wytłumiania klasycznych rurociągów kanalizacyjnych.

REKLAMA

REKLAMA

Newsletter

Najciekawsze artykuły z naszego serwisu codziennie w Twojej skrzynce
REKLAMA