Partner portalu:
REKLAMA
×

Szukaj w serwisie

REKLAMA

Do układania płytek ceramicznych na dnie basenu, a także wokół niecki można przystąpić po ukończeniu robót wykończeniowych podłoża wylanego z betonu wodoszczelnego. Zarówno materiał okładzinowy, jak również chemia stosowana w basenach i parkach wodnych musi charakteryzować się podwyższonymi parametrami.

Podstawową czynnością, o której należy pamiętać przed przystąpieniem do układania płytek ceramicznych w basenach jest próba szczelności wykonana w stanie surowym. Próba zapewni m.in. odpowiednie obciążenie fundamentów i osiadanie konstrukcji. Następnie należy przystąpić do piaskowania i czyszczenia dna oraz ścian niecki żelbetowej, aby usunąć luźne cząstki i środki pozostałe po szalunkach. Przygotowaną powierzchnię niecki należy zagruntować środkiem gruntującym odpowiednim do podłoża. Dno i ściany niecki zazwyczaj wymagają wyrównania do projektowanych wymiarów. Nie wolno zapominać o dylatacjach i spadkach do rynienek odwadniających lub kratek.

Na powierzchnię należy położyć elastyczną zaprawę uszczelniającą. Zaprawa ta jest przeważnie dwuskładnikowa, hydraulicznie wiążąca, elastycznie przykrywająca rysy wodoszczelną warstwą uszczelniającą. Warstwa izolacyjna stanowi również warstwę łączącą okładzinę ceramiczną z odpowiednio przygotowanym podłożem. Pełni także rolę ochronną przed skutkami działania agresywnych środków stosowanych w procesie uzdatniania wody. W pierwszą warstwę izolacji należy wtopić taśmy uszczelniające na narożach wklęsłych. Kolejnym etapem jest układanie specjalistycznych płytek ceramicznych na elastycznej zaprawie cienkowarstwowej metodą kombinowaną. Zaprawa taka charakteryzuje się bardzo dobrą przyczepnością kontaktową, stabilnością, odpornością na zmienne cykle zamrażania i rozmrażania. Do spoinowania płytek należy stosować fugę epoksydową. Dylatacje między basenami a obejściem są bardzo ważnym elementem ze względu na to, iż obciążona wodą niecka basenowa pracuje inaczej niż obejście, często funkcjonujące z zamontowanym ogrzewaniem podłogowym. Dylatacja taka powinna mieć około 15 mm. W niecce basenowej we wszystkich narożach wewnętrznych i na dylatacjach do spoinowania płytek należy zastosować fugę silikonową.

WYKONANIE PODŁOGI. Podłogi przy nieckach basenowych należy wykonywać ze spadkiem od 1,5% do 2,5% w stronę rynienek odwadniających lub kratek ściekowych. Rynienka odwadniająca jest bardzo skutecznym odbiornikiem wody wychlapanej z niecek. Przy kratkach ściekowych bardzo trudno wykonać spadki z płytek ceramicznych tak, aby nie tworzyły się kałuże, a podłoga estetycznie wyglądała. Przy ogrzewaniu podłogowym musimy pamiętać o dylatacjach pomiędzy sekcjami, ponieważ po ułożeniu okładziny ceramicznej pojawią się pęknięcia w tych miejscach, w których powinna być dylatacja.

ODPORNE PŁYTKI. Płytkom ceramicznym stosowanym do wykładania niecek basenowych i podłogi przy basenach stawia się wysokie wymagania pod względem chłonności wody, antypoślizgowości i odporności chemicznej. Płytki do basenów, w zależności od sposobu produkcji muszą spełniać polskie normy: PN EN 176 BI (dla płytek prasowanych), PN EN 121 AI (dla płytek ciągnionych). Normy te określa wiele czynników, które muszą spełniać płytki. Jednym z ważniejszych jest chłonność wody przez płytkę na poziomie 3%, a także odporność chemiczna na niektóre związki występujące w wodzie basenowej. Przebieralnia, pomieszczenie z umywalkami i natryskami, łazienki, a także podłoga na całym obszarze pływalni włącznie ze stopniami schodów i drabinek to strefy narażone na zmoczenie. Ze względu na to, że chodzi się po nich bez obuwia wymagają one okładziny antypoślizgowej z reliefem. Antypoślizgowość płytek klasyfikowana jest w trzech grupach: A, B, C. O klasie antypoślizgowości decyduje kąt nachylenia pochyłej powierzchni (Aŕ12ˇ, Bŕ18ˇ, Cŕ24ˇ).

Płytki antypoślizgowe klasy A stosuje się na przejścia przeważnie suche, gdzie chodzi się boso, przebieralnie pojedyncze lub zbiorowe, na dno basenu w strefie dla niepływających oraz suche strefy wypoczynku. Natryski i przejścia wokół niecki basenu, a także dna basenów dla niepływających ze sztucznym falowaniem, podnoszone dna basenów i dna brodzików dla dzieci oraz drabinki i schody to obszary, w których stosować należy płytki klasy B. Płytki klasy C powinny być stosowane w brodzikach przejściowych i na nachylonych obrzeżach basenu. Jednym z ważniejszych elementów w basenach jest rynna przelewowa, która jest zwieńczeniem niecki basenu. Tu znajduje się krytyczna granica pomiędzy wodą a obejściem niecki, dlatego też rynna musi zapewniać uregulowany odpływ wypartej wody, a ponadto gwarantować, że zabrudzona woda ze strefy przybrzeżnej nie przedostanie się do wody w basenie. Systemy przelewowe dolne są bardzo rzadko stosowane w basenach sportowych, można je jednak spotkać w basenach rekreacyjnych, gdzie wymagają tego atrakcje wodne.

MOŻLIWOŚCI PROJEKTANTA. Płytki małych formatów (głównie mozaika) znajdują zastosowanie w parkach wodnych jako element dekoracyjny. Tradycyjnie w basenach sportowych stosowane są dwa kolory płytek - dla oznaczania granic toru i przestrzeni pomiędzy nimi. Dzięki nowej technologii projektanci mają do wyboru nie tylko kolor czarny, ale także różne odcienie granatu, ciemnej zieleni i bordo. Dna parków wodnych dają większe możliwości wzornicze - można tu stosować szerszą paletę barw niż w przypadku basenów sportowych, często stosuje się także mozaiki. Projekty wzorów dna basenów muszą uwzględniać funkcję określonych przestrzeni, wyznaczać określone strefy, ciągi komunikacyjne - dlatego też wzornictwo napotyka tu pewne ograniczenia.

MARIUSZ PAWŁOWSKI

REKLAMA

REKLAMA

Newsletter

Najciekawsze artykuły z naszego serwisu codziennie w Twojej skrzynce
REKLAMA