Partner portalu:
REKLAMA
×

Szukaj w serwisie

Systemowe rozwiązania tzw. suchych tynków obecne są na polskim rynku od kilkunastu lat. Zdecydowanie ułatwiły i przyspieszyły one prace związane z wykańczaniem oraz renowacją różnego typu wnętrz, wśród których znalazły się również łazienki i sanitariaty.

REKLAMA

Systemowe rozwiązania tzw. suchych tynków obecne są na polskim rynku od kilkunastu lat. Zdecydowanie ułatwiły i przyspieszyły one prace związane z wykańczaniem oraz renowacją różnego typu wnętrz, wśród których znalazły się również łazienki i sanitariaty.

W tym przypadku zastosowanie znalazły m.in. tzw. zielone płyty gipsowo-kartonowe lub gipsowo-włókninowe o zwiększonej odporności na wilgoć. Są one impregnowane środkiem hydrofobowym co sprawia, że nadają się do pomieszczeń, w których wilgotność sięga 85% (poziom ten nie może się jednak utrzymywać dłużej niż 10 godzin). Nie są one jednak jedynymi dostępnymi na polskim rynku systemami \"szybkiego\" wykańczania wnętrz. Od pewnego czasu wybrane firmy oferują także płyty wykonane ze spienionego polistyrenu będące substytutem wspomnianych \"tradycyjnych\" systemów suchych tynków, a przy tym oferujące szereg właściwych tylko sobie cech technicznych i możliwości aranżacyjnych wnętrz. W przypadku polskiego rynku płyty takie oferowane są m.in. przez krajowe przedstawicielstwa niemieckich firm Botament i Wedi. Pierwsza z nich swój system płyt opatrzyła handlową nazwą Botact, natomiast druga oferuje serię płyt pod nazwą BA. Płyty tego typu (system Multiboard) posiada w ofercie także firma Deitermann.

TWARDA PIANKA. Płyty i systemy budowlane z pianki polistyrenowej (podobnie jak klasyczne płyty g-k czy g-w) mają w zasadzie konstrukcję jednorodną. Ich głównym składnikiem jest wspomniana wytłaczana i utwardzana pianka polistyrenowa. Dodatkowe wzmocnienie piankowego rdzenia stanowi nałożona obustronnie tkanina z włókna szklanego. Tak przygotowane płyty pokrywa się obustronnie specjalnymi zaprawami tworzonymi najczęściej na bazie cementu i tworzyw sztucznych. Szczególne właściwości adhezyjne wierzchniej warstwy płyt sprawiają, że bezpośrednio na niej mogą być kładzione różnego typu tynki lub też płytki ceramiczne na zaprawie cienkowarstwowej.

Płyty z pianki polistyrenowej nie absorbują wody (nasiąkliwość przy długotrwałym zanurzeniu wg DIN EN 12087 - średnio poniżej 1,5% objętości), dzięki czemu nie gniją itp. Ich walory docenić można właśnie w tak wilgotnych pomieszczeniach jak łazienki. Niemniej w celu zachowania maksymalnej szczelności elementów wykonanych z tych płyt, ich ranty powinny być dodatkowo zabezpieczone izolacją mineralną zawierającą zwykle wtopioną taśmę uszczelniającą. W ten sam sposób otwory wykonane w płytach (np. przejścia rur instalacyjnych) należy precyzyjnie uszczelnić odpowiednimi materiałami lub tzw. łatkami uszczelniającymi.

Przy łączeniu poszczególnych elementów płyt w konstrukcjach typu obudowy wanien, podbudowy umywalek, czy też meble łazienkowe stosuje się zwykle elastyczne kleje mineralne, silikon lub też różne połączenia typu \"gwóźdź montażowy\" itp. Każdy z wytwórców wraz z płytami dostarcza zestaw niezbędnych akcesoriów umożliwiający szybki montaż. Ważna z punktu widzenia możliwości aranżacyjnych jest łatwość nadawania opisywanym płytom (niezależnie od grubości) krzywizn w technologii \"suchej\". Szczegółowa kolejność czynności niezbędnych do osiągnięcia tego efektu została przedstawiona na rysunku obok. Taka technika pozwala na osiąganie stosunkowo niewielkich promieni zaokrągleń, przy zachowaniu samonośności całej konstrukcji (dla płyt o większej grubości). I tak np. w przypadku płyt 30 mm promień ten wynosi ok. 25 cm. W ten sposób w szczególnie prosty sposób można aranżować smukłe kolumny itp.

Przy montażu płyt generalnie można wykorzystywać artykuły chemii budowlanej ogólnodostępne na rynku. Niemniej jednak część producentów (np. Botament) równolegle z płytami dostarcza odpowiednie media do klejenia itp., których formuła ściśle odpowiada wymaganiom montażowym płyt. Poza tym oferta samych płyt jest zwykle wzbogacana o wiele typów elementów uzupełniających, takich jak np. elementy narożne, ułatwiające wykonywanie odpornych na uderzenia narożników. Dochodzą do tego rozmaite pomoce montażowe i dodatki, takie jak kotwy, łączniki, wieszaki do przyborów sanitarnych, kołki, taśmy zbrojące i uszczelniające. Ich zastosowanie czyni montaż szybkim i pewnym.

W skład kompletnych rozwiązań systemowych wchodzą także np. gotowe elementy służące do wykonywania obudów szybów instalacyjnych. W starym budownictwie, szczególnie w obiektach z wielkiej płyty, miska ustępowa, umywalka i wanna - ze względu na oszczędność miejsca - umieszczane były właśnie w najbliższym sąsiedztwie takich szybów. Dostarczane w wersji gotowej do montażu (przykładem jest obudowa wedibloc firmy Wedi) dają się stosunkowo szybko ustawić, wyrównać i finalnie stabilnie zamocować.

Walory użytkowe płyt polistyrenowych są okupione wyższymi cenami. O ile np. ceny wodoodpornych płyt g-k lub g-w leżą średnio w przedziale ok. 7,5-40 zł/m2 to jednostkowe ceny netto odpowiedników (płyt grubości 12,5 mm) polistyrenowych mogą przekraczać 100 zł. W przypadku grubszych płyt cena jest odpowiednio wyższa.

GRUBOŚĆ A ZASTOSOWANIE. Płyty oferowane są w znormalizowanych wymiarach 250 (niekiedy także 260) na 60, 90 lub 120 cm. Z kolei dostępne grubości leżą zwykle w przedziale 4-80 mm.

Płyty budowlane o najmniejszych grubościach (4 i 6 mm) są przeznaczone wyłącznie do naklejania całopowierzchniowego; nie nadają się one do klejenia punktowego lub montażu na konstrukcji szkieletowej. W Europie Zachodniej często wykorzystuje się je do renowacji starych łazienek, w których ściany były okładane płytkami jedynie do połowy ich wysokości (zdjęcia obok).

Płyty średniej grubości, podobnie jak standardowe płyty g-k znajdują wszechstronne zastosowanie przy wykańczaniu lub kompleksowej renowacji wnętrz różnego typu. Mogą być wykorzystywane zarówno na ścianach (budowa ścian osłonowych, działowych itp. wykonywanych na szkielecie stalowym lub drewnianym), jak i na podłogach. W przypadku tych ostatnich, płyty mogą być stosowane zarówno na betonie, jak i starych podłogach drewnianych (po ich ewentualnym wcześniejszym wyrównaniu). Ponadto płyty o grubości 12,5 mm pozwalają na dosyć swobodne komponowanie ich np. ze standardowymi płytami gipsowo-kartonowymi.

Z czysto \"łazienkowego\" punktu widzenia szczególnie dużo oferują płyty najgrubsze, od 40 (niekiedy także 30) do 80 mm. Określenie \"łazienkowe\" nadają im zresztą niektórzy producenci. Cechy zastosowanego materiału wraz z jego znaczną grubością sprawiają, że odznaczają się one stosunkowo wysoką odpornością na zginanie. Przy odpowiedniej zabudowie i pokryciu konstrukcji płytkami ceramicznymi można ją obciążyć masą do 500 kg. Oznacza to, że przy ich wykorzystaniu można wykonywać samonośne konstrukcje takie jak np. podbudowy do jednej lub więcej umywalek. Pomimo znacznej wytrzymałości płyt, przy montażu ciężkich zawieszanych przyborów takich jak np. umywalki, duże półki itp. należy zwrócić uwagę na to, aby śruby mocujące nie znajdowały się w warstwie tworzywa piankowego płyty, lecz w podłożu nośnym lub stelażu instalacyjnym.

Z grubszych płyt można formować (bez żadnych ewentualnych stelaży, czy konstrukcji wzmacniających) różnego typu regały łazienkowe, obudowy wanien (także przy użyciu elementów osłonowych z regulowanymi nogami), kabiny prysznicowe, a nawet według własnego uznania samodzielnie wykonywać meble łazienkowe. Dzięki umiejętnemu wykorzystaniu płyt budowlanych można tworzyć także np. efektowne, minimalistyczne pokryte płytami ceramicznymi umywalki. Najbardziej efektownie wyglądają one po obłożeniu mozaiką, chociaż oczywiście ten rodzaj wykończenia jest najbardziej kosztowny i pracochłonny. Inne przykłady niekonwencjonalnego wykorzystania takich płyt to także np. mobilne (na kółkach) meble łazienkowe wykończone płytkami ceramicznymi czy też pralki zabudowane w ścianie.

KABINA NATRYSKOWA Z PŁYT. Oprócz \"surowych\" płyt oferowane są również rozwiązania systemowe, ułatwiające ciekawe aranżowanie wybranych elementów wyposażenia łazienek. Przykładem jest system Fundo firmy Wedi umożliwiający tworzenie obłożonych płytkami brodzików natryskowych licujących z podłogą łazienki, opcjonalnie połączonych z trwałymi ścianami wyłożonymi płytami ceramicznymi. Częstokroć wykonanie takiego właśnie typu brodzika jest sankcjonowane odpowiednimi przepisami w obiektach sportowych, hotelach, jak również w natryskach szpitalnych, domach spokojnej starości i ośrodkach opieki nad osobami niepełnosprawnymi (możliwość wjechania pod natrysk także wózkiem inwalidzkim). Oczywiście brodzik tego typu może być wykonany także przy wykorzystaniu tradycyjnych technik budowlanych, jednak zastosowanie rozwiązań systemowych zdecydowanie upraszcza i przyspiesza wykonawstwo robót (ważne we wspomnianych obiektach o stosunkowo dużej liczbie łazienek).

Podstawą systemu są elementy podłogowe (z wykonanym już spadkiem w kierunku odpływu), które formą odpowiadają kształtowi podstawy późniejszej kabiny. Podobnie jak płyty budowlane, elementy te wykonane są z ekstrudowanej (wytłaczanej) pianki polistyrenowej powleczonej zaprawą wzmocnioną włóknem szklanym, dodatkowo poddane opiaskowaniu. Dzięki temu odznaczają się one odpowiednio wysoką odpornością na nacisk punktowy. Minimalna wielkość płytek w przypadku \"konwencjonalnego\" użytkowania tak przygotowanego brodzika nie jest określona. Jedynie w perspektywie obciążania go wózkiem inwalidzkim zaleca się, aby płytki nie były mniejsze niż 5 cm. Przy wykorzystaniu systemu tworzyć można m.in. przyścienne kabiny o podstawie kwadratu, prostokąta i wycinku koła, a także wolno stojące kabiny w bardziej wyszukanych kształtach jak np. w kształcie ślimaka.

 

ANDRZEJ TOPCZEWSKI

 

 

CECHY MATERIAŁU

Materiał płyt charakteryzuje się jednorodną, zamkniętokomórkową budową, która jest wynikiem specjalnego procesu produkcji - wytłaczania. Budowie zawdzięcza swoje najbardziej charakterystyczne właściwości. Materiał płyt jest bowiem lekki (gęstość objętościowa to ok. 30 kg/m3), a przy tym wytrzymały - jego wytrzymałość na rozciąganie to ok.

0,45 N/mm2, zaś wytrzymałość na ściskanie lub naprężenie ściskające przy 10% spęczenia to z kolei ok. 0,25 N/mm2 (przykładowe dane dla płyt BA firmy Wedi). Pianka polistyrenowa stosowana przy produkcji płyt spełnia kryteria niepalności określane m.in. niemiecką normą DIN 4102. Wszystkie dostępne na polskim rynku systemy legitymują się klasą B1 wg tej normy. Dodatkowo, podobnie jak wszystkie spienione tworzywa sztuczne, płyty odznaczają się korzystnym współczynnikiem izolacyjności termicznej (przewodność ciepła przy 10ˇC wg DIN EN 12667/DIN EN 12939 oscyluje wokół 0,035 W/mK). Zapobiega to np. roszeniu w przypadku użycia płyt do budowy osłonowych ścian instalacyjnych.

REKLAMA

REKLAMA

Newsletter

Najciekawsze artykuły z naszego serwisu codziennie w Twojej skrzynce
REKLAMA