Partner portalu:
REKLAMA
×

Szukaj w serwisie

REKLAMA

Mozaiki pozwalają na niezwykle ciekawą aranżację wnętrz łazienek i pomieszczeń o innym przeznaczeniu. Wiele rodzajów formatów oraz bogata kolorystyka pomagają stworzyć oryginalne i niebanalne rozwiązania. Jednak przy montażu tak małych elementów należy przestrzegać kilku podstawowych zasad.

NA POLSKIM rynku dostępne są zarówno mozaiki pochodzące z importu, jak również będące dziełem rodzimych firm. Obecnie nie różnią się one praktycznie jakością, natomiast rodzime wyroby biją na głowę zagraniczną ofertę swą atrakcyjną ceną. Oferowane są zarówno mozaiki gresowe, jak również kamienne bądź też szklane. Najczęściej spotykanym formatem płytek są kostki o wymiarach 2x2 i 2,5x2,5 cm, choć dostępne są również kostki o mniejszych i dużo większych formatach. Dla usprawnienia ich montażu, poszczególne elementy przyklejone są do siatki lub włókniny. Standardowy wymiar siatek to 30x30 cm. Pozwala to na szybsze ułożenie mozaiki, niż miałoby to miejsce przy tradycyjnym, pracochłonnym montażu poszczególnych kosteczek na dużych powierzchniach.

WAŻNE PODŁOŻE. Najważniejszą kwestią przy układaniu mozaiki w pomieszczeniach takich jak łazienki jest odpowiednie przygotowanie podłoża. Tam, gdzie nieustannie panuje wilgoć, konieczne jest zastosowanie hydroizolacji oraz odpowiednich zapraw klejowych. 
- Miejsca takie jak łazienka wymagają specjalnej zaprawy - podkreśla Kamil Wiśniewski, specjalista kontroli jakości produktów Cekol, Cedat. - Powinna to być zaprawa o małej nasiąkliwości, a także o zwiększonej przyczepności do podłoża. Użycie takiej zaprawy do klejenia płytek w łazienkach, szczególnie w okolicach wanien, brodzików, zlewów itp. eliminuje ryzyko, że przypadkowo rozlana woda w razie nieszczelności w szybkim czasie spenetruje zaprawę klejącą i wpłynie na pogorszenie jej właściwości. Płytki mozaikowe układa się podobnie jak \"zwykłe\" płytki ceramiczne. Praca ta wymaga jednak szczególnej staranności. Kostki wymagają bowiem dość równego przyklejenia na stabilnym i idealnie gładkim podłożu.
Podstawową czynnością przed ułożeniem płytek jest odpowiednie przygotowanie podłoża. Musi być ono równe i stabilne - podkreśla Sebastian Czernik z Grupy Atlas. - Nie ma problemu, jeżeli podłożem jest płyta gipsowo-kartonowa. Jeżeli chodzi o typowe podłoża mineralne, nierówności do 5 mm należy zniwelować, stosując zaprawę klejową, w przypadku większych ubytków polecam zaprawę wyrównującą. Wzmocnienie podłoża i ujednolicenie jego chłonności zapewni emulsja gruntująca. Jeśli podłożem są płyty gipsowo-kartonowe, montaż mozaiki nie powinien przysporzyć problemu. W przypadku trudnych i nierównych podłoży, należy zastosować warstwę szpachli i dopiero wówczas układać elementy mozaiki.

STARANNOŚĆ I DOKŁADNOŚĆ. Niewielkie kostki mozaiki wymagają również odpowiedniej warstwy zaprawy klejowej. Mozaikę układa się na czteromilimetrowej warstwie kleju, używając do tego pacy o odpowiednio małym grzebieniu.
- Spotkałem się z układaniem mozaiki na grzebieniach \"10\" lub \"15\" - zauważa Grzegorz Sowul, wykonawca. - Jest to nieprawidłowe, ponieważ nie można układać mozaiki na tak grubej warstwie kleju. Najgrubsza warstwa to 4 mm, można ostatecznie zastosować warstwę 6 mm, wówczas otrzymujemy 3 mm warstwę kleju pod płytką.
Przy układaniu pionowych fragmentów mozaiki konieczne jest dociśnięcie całej płaszczyzny, a nie tylko poszczególnych kostek wchodzących w skład \"pojedynczej siatki\". W przeciwnym wypadku lica poszczególnych kostek nie będą leżeć w jednej płaszczyźnie, co może zdecydowanie zepsuć cały efekt wizualny, ale również znacząco utrudnić późniejsze fugowanie.
Najlepiej dociskać całe rzędy przez poziomicę, wówczas otrzymujemy dobrze przyklejone części mozaiki. Należy wykonywać pracę i w pionie, i w poziomie, a także po przekątnej. Wówczas otrzymujemy pewność, że wszystkie kostki zostają prawidłowo dociśnięte - podkreśla Grzegorz Sowul. - Po przyklejeniu możliwa jest jeszcze niewielka zmiana położenia płytek w ramach określonego przez producenta czasu korygowania płytki.
Fugowanie przestrzeni między kostkami mozaiki wymaga znacznie większej ilości zaprawy, aniżeli przy większych rozmiarach płytek. Przy spoinowaniu mozaiki wynosi ona około 3 kg na metr kwadratowy.
W przypadku pęknięcia lub uszkodzenia pojedynczego elementu mozaiki można go wymienić. Przy większych formatach kostek można przeprowadzić przyklejenie pojedynczej płytki, dostępne są bowiem na rynku zdzieraki do fug. Aby usunąć resztki montażu, zdziera się starą fugę i wyrywa kostkę, która jest uszkodzona. Jednak przy mniejszych formatach mozaiki operacja ta wymaga dużego doświadczenia i zachowania szczególnej uwagi.
RENATA CZYŻEWSKA
ZDJĘCIA: ARCHIWUM FIRM

DOBRZE PRZYKLEJONE PŁYTKI
Kamil Wiśniewski, specjalista kontroli jakości produktów Cekol, Cedat
Przyklejanie płytek w miejscach narażonych na działanie wody, takich jak łazienka, balkon, taras czy chociażby schodkowa, obudowa wanny przy wykorzystaniu nowoczesnych wodoszczelnych klejów do glazury nie stanowi problemu. W miejscach takich należy użyć zaprawy specjalistycznej, przy użyciu której możliwe jest uzyskanie różnorodnych właściwości związanej zaprawy. Podczas przygotowania podłoża w strefach mokrych należy pamiętać o odpowiednim wykonaniu hydroizolacji poziomej i pionowej. Jeżeli zastosujemy dodatkową izolację w postaci np. folii w płynie, można do takiej powierzchni kleić płytki bezpośrednio przy użyciu wybranej zaprawy klejącej, ponieważ uzyskuje ona odpowiednią przyczepność. Przykładem takiego kleju jest np. wysoko elastyczna, wodoszczelna zaprawa Cekol CS-12. Polecana jest do przyklejania wszystkich rodzajów płytek ceramicznych, gresowych, kamiennych oraz mozaiki. Produkt nadaje się również do stosowania na ogrzewanie podłogowe. Nie bez znaczenia jest sam sposób klejenia. Klejąc płytki w pomieszczeniach kuchennych czy łazienkach, pamiętać należy o konieczności klejenia ciągłą warstwą, zapewniając całkowite wypełnienie spodniej strony płytki zaprawą klejącą. Jest to podstawowy i konieczny warunek do zapewnienia szczelności całego układu. Aby osiągnąć pełne przyleganie płytek do podłoża, najlepiej zastosować dwustronną metodę klejenia, nanosząc klej zarówno na podłoże, jak i cienką warstwą na spodnią stronę płytki. Nie można przecież wykluczyć rozszczelnienia układu, chociażby poprzez spękania zaprawy do spoinowania lub spękania powstałe na skutek naprężeń konstrukcyjnych.

PRZEDE WSZYSTKIM STARANNOŚĆ
Sebastian Czernik, Grupa Atlas
Przed przystąpieniem do klejenia mozaiki warto zaplanować jej rozmieszczenie, tak aby w miejscach ăstrategicznychÓ widoczna była cała umieszczona w niej kompozycja. Lepiej tak dostosować układany wzór, by cięcie płytek nie było konieczne lub znajdowało się na jej bokach. W zależności od rodzaju płytek i podłoża należy dobrać odpowiedni klej. Zaprawa o zwiększonej elastyczności i przyczepności nadaje się do przyklejania płytek na podłożach mineralnych. Mozaikę kamienną lub szklaną warto przykleić zaprawą na bazie białego cementu, wówczas nie wystąpią przebarwienia płytek. Klej rozprowadza się równomiernie, cienkowarstwowo, najlepiej pacą ząbkowaną o rozmiarze \"4\". Po przyłożeniu arkusza mozaiki należy lekko przycisnąć go rękoma, a potem mocniej docisnąć łatą - zarówno w pionie, poziomie, jak i po przekątnej arkusza. Dzięki dociskaniu łatą cały arkusz przyklei się równomiernie, a poszczególne elementy nie zagłębią się nadmiernie w zaprawie.
Ważnym elementem jest wypełnienie spoin między płytkami. Istotne jest, by fuga pomiędzy poszczególnymi arkuszami mozaiki była dokładnie taka sama, jak pomiędzy poszczególnymi kostkami. Warto pamiętać o tym, że przy spoinowaniu płytek mozaikowych zużywa się więcej zaprawy, aniżeli przy fugowaniu tradycyjnych płytek o wymiarach 33x33 cm.

MOZAIKI OŻYWIAJĄ WNĘTRZE
Leszek Iwaszko, wykonawca

Mozaika pozwala na efektowną aranżację pomieszczeń. Można wykończyć nią obudowę np. wanny, brodzika w łazience, bądź też wykonać elementy dekoracyjne na ścianach, które ożywiają wówczas wnętrze. Jednak przy układaniu mozaiki należy odpowiednio przygotować podłoże. W łazience musi być ponadto koniecznie zastosowana masa uszczelniająca. Natomiast przy niewłaściwych fugach może się zdarzyć, że mozaika zacznie pracować. Osobiście polecam i stosuję fugę porcelanową. Jest trwała, wodoodporna i nienasiąkliwa. Przy obłych i wystających elementach zaprojektowanej mozaiki podstawową kwestią jest ich odpowiednie wyprofilowanie. Zazwyczaj wykonuje się to przy pomocy płyty gipsowo-kartonowej na suchym tynku. Następnie przygotowaną konstrukcję gruntuje się, odczekuje, aż preparat wyschnie i finalnie nanosi masę klejową.

ODPOWIEDNIE ZAPRAWY
Maciej Wiwatowski, doradca techniczny w firmie Bolix
Elastyczne zaprawy klejowe są suchymi mieszankami spoiw hydraulicznych, polimerów, drobnoziarnistych wypełniaczy mineralnych oraz dodatków modyfikujących. Służą do cienkowarstwowego przyklejania płytek ceramicznych, gresowych, klinkieru, mozaiki i okładzin kamiennych na zewnątrz i wewnątrz budynku. Stosowane są na podłoża z cegły, betonu, anhydrytu, betonu komórkowego, tynki cementowe i cementowo-wapienne. Z uwagi na wysoką elastyczność, zaprawy mogą być używane w pomieszczeniach z ogrzewaniem podłogowym. Przed aplikacją zaprawy klejowej należy dokładnie przygotować podłoże. Powinno być ono nośne, równe, suche, niespękane, oczyszczone z powłok antyadhezyjnych oraz wolne od agresji chemicznej i mikrobiologicznej. Warstwy o słabej przyczepności należy usunąć mechanicznie, a wszelkie ubytki wyrównać odpowiednimi zaprawami wyrównawczo-murarskimi. Bardzo istotną kwestią jest, aby podczas przygotowania produktu przestrzegać dodania odpowiedniej, określonej przez producenta ilości wody zarobowej. Przyjmuje się, że na powierzchniach o małym obciążeniu zaprawa klejowa powinna pokrywać 60-70% powierzchni spodu płytki, natomiast w przypadku powierzchni silnie obciążonych lub
układanych na zewnątrz budynku zaprawa klejowa powinna pokrywać 100% powierzchni wewnętrznej płytki. Należy pamiętać, iż prace glazurnicze wykonuje się w temperaturze od 5ˇC do 25ˇC na powierzchniach nienarażonych bezpośrednio na operację słońca. Spoinowanie przestrzeni pomiędzy płytkami wykonuje się zaś najczęściej po upływie 48 godzin od ich przyklejenia.

DOKŁADNE PRZYKLEJENIE
Grzegorz Sowul, wykonawca

Podstawowy błędem wykonawczym może być źle przygotowane podłoże. Jeśli mozaika jest układana na siatce, może się zdarzyć, że została ona fabrycznie wadliwe poklejona. Wykonawca układając mozaikę może nie zwrócić uwagi na to, jak stykają się fragmenty siatki i przyklejonej do niej mozaiki. Otrzymujemy wówczas jej niejednolitą powierzchnię. Najważniejszą rzeczą jest jednak doskonałe przygotowanie podłoża. Przy wyobleniach i załamaniach należy wykonać szablon, idealnie wyprowadzić go na przygotowanym podłożu, żeby zużyć jak najmniej kleju, i dopiero wówczas układać mozaikę.
Nie można stosować przy mozaice fug epoksydowych, polecane są cementowe. Epoksydowe fugi stosuje się do spoin powyżej 3 mm, w tak wąskie fugi jak przy mozaice epoksydy po prostu nie wejdą. Można układać fugi na gotowych klejach epoksydowych - szybko wysychają i mozaika nie spływa. Wówczas otrzymujemy dużą powierzchnię i układamy je od góry do dołu. Fugi dobrze się wyrównują, a siła ciążenia powoduje, że są one regularne.

REKLAMA

REKLAMA

Newsletter

Najciekawsze artykuły z naszego serwisu codziennie w Twojej skrzynce
REKLAMA