Partner portalu:
REKLAMA
×

Szukaj w serwisie

Wpusty podłogowe są jednym z ważniejszych elementów w systemach kanalizacyjnych montowanych w budynkach i łazienkach różnego typu. Prostota ich konstrukcji przekładająca się na znaczną niezawodność działania procentuje ich popularnością.

REKLAMA

Wpusty podłogowe są jednym z ważniejszych elementów w systemach kanalizacyjnych montowanych w budynkach i łazienkach różnego typu. Prostota ich konstrukcji przekładająca się na znaczną niezawodność działania procentuje ich popularnością.

Stosunkowo częste instalowanie wpustów podłogowych w łazienkach, łaźniach zbiorowych oraz w toaletach publicznych odzwierciedla konieczność zaspokojenia potrzeby posiadania pewnego, a jednocześnie łatwego w obsłudze systemu odprowadzania ścieków lub zużytej wody. Te same zresztą przesłanki spowodowały rozpowszechnienie się systemów kanalizacyjnych opartych o wpusty podłogowe także w przemyśle (zwłaszcza spożywczym), pralniach, lokalach gastronomicznych itp.

PRAKTYCZNA KRATKA. W prywatnych łazienkach wpusty stanowią interesującą alternatywę w przypadku planów zainstalowania natrysku. Pozwalając na wyeliminowanie brodzika umożliwiają one tworzenie niebanalnych, minimalistycznych aranżacji, w których podłoże pod prysznicem nie różni się od reszty podłogi łazienki. Nie bez znaczenia jest w tym przypadku sama forma zewnętrzna widocznych elementów wpustu, takich jak ruszt czy fragment nasady. Z kolei w przypadku dużych toalet publicznych na czoło wysuwa się \"porządkowa\" funkcja wpustów podłogowych. Ich istnienie umożliwia sprzątanie (oraz np. dezynfekcję) tych pomieszczeń przy użyciu dużej ilości wody, która następnie jest w szybki sposób odprowadzana do kanalizacji właśnie za pomocą wspomnianych wpustów.

BOGACTWO OFERTY. Opisanie, nawet pobieżne, aktualnej oferty rynkowej w zakresie systemów sanitarnych jest niełatwe z uwagi na jej dużą różnorodność. Każdy z wiodących producentów tego typu urządzeń (m.in. Dallmer, Kessel, Nicoll, Hutterer&Lechner) oferuje dziesiątki różnorodnych modeli, zróżnicowanych pod wieloma względami. Różnice te wynikają z warunków stwarzanych przez dane zastosowanie i przewidywane warunki eksploatacji konkretnego systemu sanitarnego. W znacznym zakresie warunki te są dyktowane przez konstrukcję podłogi, wyrażającą się m.in. w dostępnej do penetracji grubości stropu, przewidywanej konieczności stosowania izolacji termicznej, przewidywanego typu hydroizoalcji itp.

Charakter konstrukcyjny poszczególnych elementów składowych wpustu konkretnego modelu w dużej mierze wynika z wymagań określanych przez konkretne jego zastosowanie. W łazienkach prywatnych bądź też toaletach publicznych stosuje się zwykle wpusty o średnicy 50 lub rzadziej 75 mm. Ich maksymalny przepływ o intensywności już od ok. 0,8-0,9 litra na sekundę, w dużej części warunkowany właśnie średnicą, w zupełności wystarcza do odprowadzenia wody spod prysznica. Nasady o regulowanej wysokości pozwalają na pewną adaptację wpustu do konkretnych warunków, w jakich ma on być eksploatowany.

ZŁOŻONY KORPUS. Korpusy wpustów podłogowych wykonuje się obecnie z tworzyw sztucznych, żeliwa oraz stali nierdzewnej. Stosunek właściwości fizykotechnicznych do jednostkowej ceny spowodował, że w łazienkach i sanitariatach zdecydowanie dominują modele, których elementy korpusów wykonane są z tworzyw sztucznych, zwykle polipropylenu, polietylenu, polichlorku winylu lub ABS. Wśród wspomnianych tworzyw najczęściej stosowany jest polipropylen, wyróżniający się znaczną odpornością na substancje chemiczne i wysoką temperaturę. Wyższa cena wpustów o korpusach żeliwnych sprawia, że generalnie są one mniej popularne. Z drugiej strony, charakterystyka materiału (żeliwo sferoidalne pokrywane emalią lub warstwami mas bitumicznych) sprawia, że wpusty takie odznaczają się konkurencyjną wytrzymałością i trwałością (np. seria Desika firmy Dallmer).

Zamontowane w korpusach zamknięcia syfonowe wykonywane w formie przegród lub kloszy uniemożliwiają przedostawanie się gazów z instalacji kanalizacyjnej do wnętrza pomieszczenia. Odpowiednia konstrukcja tych elementów pozwala na konstruowanie korpusów o stosunkowo niewielkiej, nie przekraczającej niekiedy nawet 8 cm wysokości (np. wpusty typu 42 firmy Dallmer), przy czym nie wpływa ona niekorzystnie na poprawność funkcjonowania zamknięcia. Przy epizodycznym korzystaniu z pomieszczeń, w których zamontowane są wpusty podłogowe może dojść do wyschnięcia wody w zamknięciu, co sprawia, że przestaje ono spełniać swoją funkcję. Dlatego też dla jego poprawnego funkcjonowania zalecane jest okresowe zalanie wpustu połączone z jego kontrolą i ew. przeczyszczeniem. Mając na uwadze sprowadzenie obsługi wpustu do niezbędnego minimum, poszczególni wytwórcy (np. firma Hutterer&Lechner we wpustach typu Primus) wprowadzają do oferty zamknięcia, dla których poprawnego działania nie jest potrzebna ciągła obecność wody; funkcję odcinania ruchów gazów z instalacji pełnią pływające dzwony specjalnej konstrukcji, opadające na faktyczne zamknięcie w przypadku braku wody.

Integralnymi elementami dużej liczby oferowanych korpusów wpustów są kołnierze różnej konstrukcji, których zadaniem jest uszczelnienie okolic wpustu przed przenikaniem wody w dół oraz zbieranie tych niewielkich ilości wilgoci, które niekiedy przedostają się przez warstwę hydroizolacji i transportowanie jej do wewnątrz wpustu.

WYTRZYMAŁOŚĆ I ELEGANCJA. Osobną kategorię stanowią ruszty wpustów z uwagi na wielość spełnianych przez nie funkcji. Po pierwsze są one pierwszym elementem, który przenosi obciążenia wynikające z eksploatacji, co oznacza, że odznaczają się one znaczną odpornością mechaniczną i odpornością wierzchniej warstwy na ścieranie. Ponadto wykonane w nich otwory są barierą dla dużych zanieczyszczeń, które mogłyby przyczynić się do zapchania, czy nawet uszkodzenia elementów wpustu. Wreszcie, są one praktycznie jedynym widocznym elementem instalacji, dlatego ich wzornictwo ma duże znaczenie dla wyglądu pomieszczeń, w którym są one zamontowane. Dlatego też do ich wytwarzania stosuje się materiały warunkujące spełnienie powyższych cech, takie jak poliamidy, chromowany mosiądz, żeliwo czy też stal nierdzewną grubości kilku milimetrów (często np. dodatkowo wykańczaną przez polerowanie). Podstawowym materiałem jest w tym zakresie (stosowanym szczególnie często w przypadku wpustów o przeznaczeniu \"łazienkowym\") stal AISI 304, zawierająca do 20 proc. chromu i do 10 proc. niklu. Jest to stal austenityczna, odporna na korozję. Rzadziej stosuje się inne gatunki stali, np. AISI 316 itp. Właściwości stali nierdzewnej decydują o znacznej wytrzymałości rusztu; standardem stała się już wytrzymałość na obciążenia rzędu 300 kg.

Niebanalny wygląd takich rusztów osiągany jest poprzez specjalny kształt otworów oraz dodawanie różnego typu elementów dodatkowych. Za przykład mogą posłużyć dostępne na zamówienie ruszty serii Quadra Stone firmy Dallmer. W ich środkowej części umieszczane są kwadratowe fragmenty polerowanych kamieni.

W pojedynczych modelach wpustów stosuje się ruszty o regulowanej wysokości, co pozwala na kontrolowane spiętrzenie wody w pomieszczeniu. Przelot w ruszcie (niezależnie od jego typu), rozumiany jako suma powierzchni jego wszystkich otworów jest na ogół mniejszy od przelotu zamknięcia syfonowego. Rozwiązanie to powoduje wstrzymanie wlotu zanieczyszczonej wody, co znacząco utrudnia ew. wyssanie zamknięcia syfonowego.

WAŻNE SZCZEGÓŁY. W zależności od typu i układu istniejącej sieci kanalizacyjnej wykorzystać można wpusty o pionowym lub poziomym układzie wylotów, także z ew. wlotami bocznymi itp. Podatność montażowa poszczególnych typów wpustów wynika z tak powszechnych już cech konstrukcyjnych, jak wspomniana regulowana wysokość zabudowy, zdolność do łączenia z różnymi materiałami izolacyjnymi oraz stosowanie odpływów na przegubach kulistych, umożliwiających ich płynną regulację kątową w zakresie od kilkunastu do kilkudziesięciu stopni.

Prawidłowe funkcjonowanie odprowadzania wody z podłogi jest uwarunkowane jej odpowiednim wyprofilowaniem (nachyleniem) przebiegającym koncentrycznie wokół wpustu. Umożliwia to wymuszony, grawitacyjny odpływ wody (wraz z ew. zanieczyszczeniami) pozostającej na podłodze bezpośrednio do wpustu. Osadzanie się we wnętrzu spustu zanieczyszczeń w formie rozmaitych osadów jest nieuniknione, dlatego też wyposaża się je w wychwytniki zanieczyszczeń, które można wyjmować w celu wyczyszczenia.

Wpust (wraz z instalacją odprowadzania wody) jest miejscem, w którym zarówno posadzka podłogi, jak również niemal wszystkie warstwy konstrukcyjne pod nią (wylewki, izolacja termiczna i hydroizolacja) tracą swą ciągłość przestrzenną. Może to w trakcie eksploatacji powodować pojawianie się np. pęknięć elementów wykończenia posadzki itp. Zmiany takie mogą skutkować ew. znacznymi stratami w przypadku użycia np. szczególnie kosztownych płytek podłogowych. Niekorzystnym zjawiskom tego typu przeciwdziałają wpusty z systemami wzmacniającymi, których przykładem może być Cera Drain stosowany we wpustach firm Dallmer i Hutterer&Lechner. W jego przypadku najbliższe otoczenie wpustu (pod warstwą wykończeniową) jest wzmacniane (zbrojone) za pomocą siatki ze stali nierdzewnej z warstwą maty szklanej.

Na przykładzie tak z pozoru prostych i nieskomplikowanych urządzeń jak wpusty podłogowe można zaobserwować postęp, jaki ostatnimi laty dokonał się w dziedzinie instalacji sanitarnych.

Szerokość i zróżnicowanie aktualnej oferty w zakresie dostępnych na rynku systemów wpustów podłogowych pozwala na zaspokojenie całości potrzeb związanych z koniecznością ich zastosowania.

REKLAMA

REKLAMA

Newsletter

Najciekawsze artykuły z naszego serwisu codziennie w Twojej skrzynce
REKLAMA