Partner portalu:
REKLAMA
×

Szukaj w serwisie

Komfort akustyczny to duża wartość

REKLAMA

Szum spływającej wody i powstający w ten sposób hałas w wielu budynkach użyteczności publicznej jest niedopuszczalny, a w mieszkalnych dość uciążliwy. Sposobem na cichą kanalizację wewnętrzną są systemy niskoszumowe produkowane z dźwiękochłonnych materiałów i montowane w specjalnych systemach.
Cicha kanalizacja niskoszumowa wewnątrz budynków powstała z myślą o obiektach o podwyższonych wymaganiach w zakresie ochrony akustycznej (takich jak szpitale, sanatoria, biblioteki, hotele, biura itp.). Z czasem jednak jej zalety i komfort akustyczny spowodowały, że znalazła zastosowanie także w budownictwie mieszkaniowym. Co prawda koszt takiej kanalizacji jest wyższy, ale w obecnie stosowanych technologiach budownictwa lekkiego, gdzie materiały mają często obniżoną izolacyjność akustyczną zamontowanie takiej kanalizacji często jest koniecznością.

PODWÓJNY HAŁAS. Hałas w instalacjach kanalizacyjnych ma dwa źródła – fale akustyczne przenoszone przez powietrze i materiał.
Płynąc wewnątrz rur, ścieki powodują za sobą tzw. szum wewnątrzkanałowy wprowadzając ograniczające je ścianki rur w drgania akustyczne. Drgające ścianki powodują powstawanie bezpośrednich fal dźwiękowych oddziałujących na otoczenie – to pierwsza postać. W drugiej postaci drgania ścianek przekazywane są na kolejne rury i kształtki, a następnie poprzez system obejm instalacyjnych powstaje zjawisko transmisji, czyli przekazywanie rezonansu akustycznego na konstrukcję budynku – mostek akustyczny. Tak transmitowany rezonans akustyczny poprzez powierzchnię ściany odbierany jest przez ucho ludzkie jako szum pochodzący od kanalizacji – twierdzi Rafał Jankowski, menedżer działu marketingu i doradztwa technicznego w firmie Poliplast.
Z tego powodu dobrze skonstruowana instalacja musi tłumić dwa rodzaje hałasu. Wiąże się to z zastosowaniem odpowiednich materiałów, konstrukcji rury, ale i specjalnych zamocowań. Z punktu widzenia minimalizowania hałasu powietrznego najlepszą metodą (oprócz szczelnego przykrywania elementów rurociągu przegrodami o odpowiedniej izolacyjności) okazało się zwiększanie masy samej instalacji. Najpierw  realizowano to zwiększając grubość ścianek elementów kanalizacji, ale nie spełniało to do końca swojej roli. Dopiero gdy dodatkowo zaczęto stosować materiały o zdecydowanie wyższej gęstości, a co za tym idzie lepszych parametrach pochłaniania dźwięku, efekty były dobre.

PODSTAWA TO MATERIAŁ. Praktycznie we wszystkich dostępnych na rynku systemach kanalizacji niskoszumowej zastosowanie znalazły odpowiednio przygotowane tworzywa (najczęściej na bazie polipropylenu) z dodatkiem specjalnych wypełnień mineralnych. W systemie „Silere” firmy Valsir wykorzystano materiał na bazie polimerowej z kopolimeru polipropylenowego, do którego dodano w odpowiednich proporcjach dodatki mineralne, barwnik oraz dodatki samogasnące (klasa zapalności B2 zgodnie z DIN 4102). W podobnym kierunku poszła firma Wavin tworząc swój system „AS”. Jego główne elementy wykonano z tworzywa o nazwie astolan, produkowanego na bazie wzmocnionego mineralnie polipropylenu. Materiał ten charakteryzuje się dużym ciężarem powierzchniowym oraz specjalną strukturą molekularną, które ograniczają rozchodzenie się drgań, szumów itp. W przypadku systemu „Poliphon” firmy Poliplast również skorzystano z polipropylenu z wypełniaczami mineralnymi. Wyprodukowane z niego rury i kształtki składają się z trzech warstw o różnych właściwościach fizycznych, dzięki czemu szum wewnątrzkanałowy jest rozpraszany i tłumiony. Poza nadzwyczajnymi właściwościami w zakresie tłumienia hałasów, materiały rur i kształtek systemów niskoszumowych odznaczają się również znacznie korzystniejszymi właściwościami wytrzymałościowymi.

BEZ MOCOWAŃ ANI RUSZ. Jednak komfort akustyczny nie zależy jedynie od rodzaju materiału stosowanego przy produkcji rur i kształtek, ale także od sposobu mocowania.
Najważniejszą rolę odgrywa materiał z jakiego wykonane są rury i kształtki, ale błędny montaż  może spowodować ograniczenia właściwości systemu. Za redukcję hałasu w 60% odpowiedzialne są rury, a kształtki w 40%. Niezastosowanie odpowiednich uchwytów wpływa negatywnie na całość instalacji – zapewnia Sebastian Syryjczyk,  specjalista ds. technicznych w firmie Valsir Polska.
Specjalne elementy mocujące są wykorzystywane m.in. w w systemie „Raupiano” firmy Rehau. Rurociągi w tym systemie montowane są przy wykorzystaniu dwóch rodzajów uchwytów, tzn. podtrzymujących i tłumiących drgania. Uchwyty te dzięki znacznym właściwościom tłumiącym ograniczają występowanie tzw. mostków akustycznych i tym samym minimalizują transmisję drgań z rurociągu do elementów konstrukcyjnych budynku. Trzecim węzłowym punktem decydującym o ponadprzeciętnych właściwościach akustycznych kanalizacji niskoszumowej są rodzaje stosowanych połączeń pomiędzy poszczególnymi elementami rurociągów. W każdym z dostępnych na rynku systemów jako podstawowe stosuje się szybkozłączne połączenia oparte o rozmaitego typu kielichy lub mufy z uszczelkami. Połączenia takie, oprócz braku konieczności posiadania specjalnego oprzyrządowania przez instalatorów, pozwalają na zdecydowane przyspieszenie montażu kompletnych rurociągów. Poza tym stosowanie uszczelek podnosi właściwości tłumiące takie połączenia (minimalizowanie wibracji rur).
Niezwykle ważne jest także odpowiednie zaprojektowanie i rozmieszczenie systemu kanalizacyjnego.
Systemy instalacyjne, w tym także kanalizacja, powinny być lokalizowane w miejscach oddalonych od pomieszczeń, w których oczekujemy odpowiedniego komfortu akustycznego. Warto podzielić obiekt na strefy, gdzie godzimy się na pojawiający się hałas (łazienki, pralnie, kotłownie itp.) oraz pomieszczenia, w których oczekujemy najwyższego stopnia ochrony – mówi Tomasz Lizun, menedżer rynku w firmie Wavin. – Trzeba w miarę możliwości oddzielać pomieszczenia wymagające komfortu od przestrzeni, w których wzrost hałasu jest dopuszczalny, pomieszczeniami pośrednimi, które świetnie spełniają rolę dodatkowych przegród dla rozchodzącego się hałasu. Piony powinny być zamykane w szachtach instalacyjnych i przysłaniane ściankami, ponieważ grubość ścian oraz ich ciężar ma również wpływ na tłumienie hałasu. Otwory instalacyjne w stropach powinny być izolowane materiałami, które wypełnią nam wolną przestrzeń pomiędzy pionem a stropem (np. wełna mineralną), co ograniczy swobodne przechodzenie dźwięku z jednej kondygnacji do drugiej.

WARTOŚĆ KOMPATYBILNOŚCI. Wszystkie dostępne na rynku systemy składają się z kompletnych zestawów rur i kształtek, co pozwala na szerokie wykorzystywanie systemów kanalizacji niskoszumowej zarówno przy umywalkach i wannach, jak również miskach ustępowych. Ważną cechą cechą opisywanych systemów jest ich kompatybilność z tradycyjnymi systemami wykonanymi z polipropylenu i polichlorku winylu, a często także z instalacjami żeliwnymi. Ta właściwość pozwala na łączenie różnych typów rur i kształtek w ramach jednej sieci kanalizacyjnej i uzupełnianie stosowanych elementów niskoszumowych elementami „klasycznymi” wykonanymi np. z PCV. Dzięki temu możemy zminimalizować koszty instalacji bez pogorszenia akustycznych właściwości systemu.
Systemy kanalizacji niskoszumowej mimo znacznie wyższej ceny w stosunku do rozwiązań standardowych są coraz częściej stosowane, głównie ze względu na ich podstawową wartość – komfort akustyczny.
PIOTR DZIAKOWSKI

REKLAMA

REKLAMA

Newsletter

Najciekawsze artykuły z naszego serwisu codziennie w Twojej skrzynce
REKLAMA